• Najlepszy Internet w okolicy!!! Zadzwoń 436564384.

2017 04 02 15 46 48W Lututowie na Rynku stoi pomnik ku czci mieszkańców gminy Lututów poległych, zamordowanych, zaginionych, prześladowanych w latach 1794, 1863, 1918, 1939, 1945 i 1956.

W Lututowie na Rynku stoi pomnik ku czci mieszkańców gminy Lututów poległych, zamordowanych, zaginionych, prześladowanych w latach 1794, 1863, 1918, 1939, 1945 i 1956. Postawiono go tam w 1989 r. Na tablicy znajduje się napis: "Pamięci mieszkańcom gminy Lututów poległych zamordowanych zaginionych prześladowanych wrzesień 1989". Wokół płyty głównej rozmieszczono daty: 1794, 1863, 1918, 1939, 1945 i 1956. Nad płytą po prawej stronie umieszczono niewielki krzyż, po lewej zaś orła w koronie. Po jej prawej stronie znajduje się także znak Polski Walczącej. Cały obelisk stanowi wielki głaz.
Jest tradycją naszej gminy, że rokrocznie spotykamy się tutaj przed naszym obeliskiem aby uczcić Narodowy Dzień Niepodległości. Jest to okazja aby oddać hołd wszystkim tym, którzy walczyli o naszą wolność i niepodległość. Tym którzy zginęli w powstaniu styczniowym (w bitwie w lesie na Koziołku w pobliżu Piasków) Tym, którzy zginęli w czasie I wojny światowej, Tym którzy zginęli na frontach II wojny światowej, jak również Tym którzy zostali bestialsko pomordowani w obozach niemieckich i sowieckich - powiedział w czasie obchodów 11 Listopada w Lututowie ówczesny Wójt Józef Suwara.
W pierwszej połowie XIX w. właścicielem Lututowa i okolicznych dóbr był Alojzy Prosper Biernacki. W czasach Królestwa Polskiego związał się z sejmowym stronnictwem Kaliszan. W czasie powstania listopadowego wszedł w skład rządu narodowego. Za to skonfiskowano mu majątek, który wystawiono na publiczną licytację.
Hołd krwi złozyli mieszkańcy Lututowa w czasie powstania styczniowego. Wielu z nich walczyło w oddziałach partyzanckich. Jeden z takich oddziałow pod dowództwem Antoniego Korotyńskiego stoczył pod Lututowem w 15 czerwca 1863 r. bitwę z wojskami rosyjskimi.
Walka rozpoczęła się około godz. 11.00, na polach pomiędzy wsią Piasków a Lututowem i trwała prawie trzy godziny. Rosjanie liczyli ponad 1600 żołnierzy, po stronie polskiej pozostało natomiast 120 kosynierów. Szybko, przy wymienionej wyżej dysproporcji sił, przekształciła się w rozpaczliwą obronę ludzi skazanych w tej sytuacji na pewną śmierć. Ostatecznie część z nich, widząc bezsens dalszego oporu poddała się. Dowodzący nimi Antoni Korotyński został ciężko ranny i zmarł po kilku dniach. Bitwa, która sama w sobie była masakrą, zakończyła się też masakrą, ponieważ dowódca grupy wieluńskiej płk Pomerancew wydał rozkaz Kozakom wymordowania wziętych do niewoli - taki opis bitwy podaje popularna encyklopedia internetowa Wikipedia. 
Na polu bitwy pozostało 64 zabitych i 40 rannych, z których po kilku dniach zmarło dalszych 11. Do niewoli wzięto tylko trzech powstańców.
Poległych w walce Rosjanie nie pozwolili pochować na cmentarzu stąd ciała ich złożono w zbiorowej mogile w głębi lasu o miejscowej nazwie „Cezarka” k. wsi Piaski (kierunek Górka Klonowska).
Zmarłych później od ran pochowano na cmentarzu w Lututowie, w mogile (w lewo od gł. wejścia), która zachowała się tylko w stanie szczątkowym. Pogrzeb miał charakter manifestacyjny z licznym udziałem okolicznej ludności i 40 księży.
W czasie okupacji Lututów został włączony do Rzeszy. W ramach akcji germanizacyjnej zmieniono nazwę miejscowości i ulic, rozpoczęto prześladowanie Polaków i Żydów. Zniszczono pomnik marszałka Piłsudskiego, zamknięto szkołę i kościół. W ramach represji wysiedlano ludność polską: w 1941 r. – 70 osób. W sumie od 1940 do 1943 r. z Lututowa i okolicznych wiosek wysiedlono ok. 1000 mieszkańców. Wielu z nich wywieziono na przymusowe roboty do Niemiec. 26 stycznia 1945 r. Lututów został wyzwolony przez Armię Czerwoną.

jm

 

 

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież